A ÚLTIMA VOZ YAGHÁN

A miña amiga, a escritora Manon Moreau, da que xa teño falado aquí, e que nos visitará o vindeiro mes de abril, envíame un correo no que vén esta ligazón a un documento sonoro extraordinario. Escóitase nel a voz da última falante dunha lingua. Trátase da lingua dos Yaghans, pobo que dende hai séculos habita o sur de Chile, supoño que tamén da Arxentina, de feito o museo Yaghan está en Ushuaia. O documento é fermoso, como unha música, na que a voz da muller, a última voz que pronuncia esas palabras, conversa co vento, cos animais, as augas do mar e dos regatos, a natureza, en fin, da que a lingua tamén formaba parte. Foi gravada por un rapaz e emitida pola emisora de Libération. A min emocionoume. Son sete minutos.

http://next.liberation.fr/culture/2009/12/12/the-last-voice_1433

3 opinións sobre “A ÚLTIMA VOZ YAGHÁN

  1. Lembroume un libro que atesoro dende a miña viaxe austral, hai ben tempo xa:
    Rosa Yagán – EL ULTIMO ESLABON, de Patricia Stambuk M., Ed Andres Bello 1886.

    “Todos me conocen como Rosa, porque así me bautizaron los misioneros ingleses. Pero me llamo Lakutia le kipa. Lakutia es el nombre dun pájaro y kipa quiere decir mujer. Cada yagán lleve el nombre del lugar donde nace y mi madre me trajo al mundo en Bahía Lakuta. Así es nuestra raza: somos nombrados según la tierra que nos recibe.”
    Este é parte do texto da primeira páxina, todo o libro baseado en conversas coa última das ” Wollaston. Eran cinco tribus yaganas, cada una de distinta parte, pero dueñas de la misma palabra.”

    Acabo de descubrir que a escritora e periodista chilena ten tamén un blogue: http://patriciastambuk.blogspot.com.es ; sonche as cousas do internet.

    Gústame

  2. Pura música en combinación con los sonidos cotidianos. Una propuesta para la imaginación…para indagar en el misterio.

    Gústame

Os comentarios están pechados.