EN ISLANDIA

Alá foi a primeira semana. Nestes días coñecimos xente, en particular a Elías Knorr, con quen puiden recitar onte e a Holmfriour Gardarsdottir, a profesora da universidade que, sen nos coñecer, confiou en nós e decidiu acollernos. É profesora de español, lingua que fala con acento porteño, xa que boa parte da súa formación foi en Costa Rica e Bos Aires.

Onte foi día longo e intenso. Primeiro a conferencia das crenas. Moi pouca xente, estudantes galegos e vascos e algunha persoa de aquí. Logo a inauguración e o recital con Elías. Estaba a televisión pública de Islandia, que fixo reportaxe sobre todo o evento e entrevistou a Maribel.

Deixovos esta foto na que está Elías con garavata, Níels, Holmfriour, ao meu lado e no centro, vestida de branco, á beira de Maribel, a expresidenta Vigdis Finnbogadóttir, que tal e como di unha reportaxe sobre ela que limos nunha revista, está entragada ás causas que cre xustas e que sente non corazón: a cultura, as linguas, a natureza. Onte estivo moi cariñosa e alabou moito o traballo de Maribel. Non sei quen é a moza que está á miña esquerda.

Dentro de media hora saímos para Akureyri. Alí repetiremos a experiencia. Esta foto é dunha xornalista que cubrir o acto.

ELENA, CREBAS, ANIVERSARIO, ISLANDIA

Hoxe é o meu aniversario e hoxe, tamén marchamos a Islandia. A miña amiga Rosa Álvarez, dende Madrid, mándame esta imaxe dun globo branco, metáfora da vida e da viaxe, di.

A Islandia imos cun proxecto fermoso, creo, no que as crebas son elemento principal. Alí Maribel expoñerá as imaxes de Xente no Medio, en dúas cidades simultaneamente, Reikiavij e Akureyri. No marco das exposicións haberá recitais no que participaremos Elías Knörr e eu. Eu, ademais, darei a conferencia das crebas nas universidades das dúas cidades. Aquí tendes a illa de Thule, o reino de Sigrid, na carta mariña de Olaus Magnus, de 1537, unha das primeiras representacións que se fixeron dela.

Este xoves pasado presentabamos na libraría Couceiro de Compostela o libro das Crebas, precisamente. Foi un acto entrañable, con amigos e cariño, no que rin moito, o que pasa é que iso de rir os propios chistes, non sei se está moi ben. Os de Couceiro fixeran un fermoso escaparate con libros e crebas. Nesta fotografía estamos Belén, de Baía, Manuel Rodríguez, xornalista e Soledad Pite, pintora e poeta e eu. Faltaba Miro Villar, que non puido acompañarnos, como estaba previsto nun principio. A imaxe é da miña amiga Malores Villanueva, que veu á presentación dende Pontevedra.

Déixovos aí ese enlace para poder ler o discurso de Elena Poniatowska o día do Cervantes. Non sei con canta frecuencia, pero eu procurarei contar algo aquí de como nos vai no norte, na luz do frío.

http://www.eldiario.es/cultura/libros/Discurso-completo-Elena-Poniatowska_0_252675207.html

Apertas e bicos.